Laserowe usuwanie hemoroidów Warszawa - cena 4500zł

Są takie choroby, które nie bolą, np. cukrzyca. Hemoroidy się z kolei są bardzo bolesne i sprawiają wiele kłopotu. Szczęśliwie współczesna medycyna daje różne rozwiązania tego problemu.Warto na wstępie udać się na konsultację z lekarzem proktologiem, który poprzez postawienie odpowiedniej diagnozy, pomoże w wyborze metody leczenia. Kolejnym krokiem powinno być analizowanie własnego stanu zdrowia w aspekcie diagnozowania niewydolności żylnej miednicy. Jest to dość istotne, szczególnie w przypadku kobiet po co najmniej dwóch porodach. W literaturze medycznej można odnaleźć informacje świadczące o tym, iż hemoroidy, a właściwie żylaki około odbytnicze i ich nawracanie ściśle wiąże się ze zjawiskiem żylnego przekrwienia miednicy.

Taki zabieg trwa mniej więcej kwadrans i jest bezbolesny. W celu zwiększenia komfortu Pacjenta, podawane jest mu znieczulenie miejscowe, a już po samej procedurze bez przeszkód można opuścić klinikę. W przypadku leczenia techniką HeLP, tkanki nie są usuwane, a jedynie dąży się do zamknięcia tętniczek hemoroidalnych, przy czym nie ma potrzeby stosowania klipsów i nici. Zabieg ten polega na laserowej koagulacji odgałęzień tętnicy odbytu, a także częściowo obkurcza się tkanki otaczające i błony śluzowe. W ten sposób ingeruje się w przepływ tętniczo-żylny, a po kilku dniach można zaobserwować wycofanie się hemoroidów. Po około siedmiu dniach guzy krwawnicze znikają bez śladu. Dużym atutem tego typu postępowania jest bezpieczeństwo, precyzja, prostota oraz minimalne ryzyko wystąpienia dyskomfortu po operacji, a także szybkie tempo powrotu do codziennych aktywności.

W praktyce LHP dokonuje się niewielkiego nakłucia problematycznego miejsca po wcześniejszym podanym znieczuleniu Pacjentowi. Następnie za pomocą światłowodu emisjonuje się obwodowo światło, którego celem jest wywołanie kurczenia się masy hemoroidu. W ten sposób tkanka łączna się odnawia, przymocowując błonę śluzową do znajdujących się pod spodem tkanek, dzięki czemu całkowicie niweluje się ryzyko następnego wypadania guzów. Tym samym, można podsumować, że za pomocą laseroterapii hemoroidom przywracana jest ich naturalna struktura anatomiczna. Warto zwrócić uwagę, że technika LHP nie powoduje cięć, przez co nie są zszywane rany. Proces gojenia się jest więc szybki, co po kilku dniach skutkuje możliwością powrotu do swoich normalnych obowiązków. Lekarz manipulujący urządzeniem laserowym ma nad nim pełną kontrolę ze względu na ich dużą precyzyjność.

Warto odnieść się w tym miejscu do tekstu zawartego w czasopiśmie naukowym pt. „Diseases of the Colon&Rectum”. Porównano w nim efekty uzyskane dzięki laseroterapii żylaków odbytu z metodą gumkowania hemoroidów. Artykuł oparto na doniesieniach z badań, przeprowadzonych na grupie 60 pacjentów leczonych w dwóch różnych ośrodkach medycznych na terenie Włoch. Wszyscy z grupy badawczej charakteryzowali się II lub III stopniem zaawansowania choroby. Pacjentom wykonano zabiegi, a następnie poddano obserwacji trwającej około pół roku. Był to czas oceny przebiegu rekonwalescencji pooperacyjnej, poziomu odczuwanego bólu i dyskomfortu, a także stopień remisji choroby, a także proszono ludzi o określenie własnego samopoczucia. Badania jednoznacznie udowodniły przewagę laseroterapii nad klasycznymi metodami leczenia. Przede wszystkim, osoby u których zastosowano laser wskazywały na znacznie niższe odczuwanie bólu pooperacyjnego. Szacuje się, że czynnik ten jest 3krotnie silniejszy w przypadku Pacjentów, u których zastosowano opaskowanie. Dodatkowo, po upływie sześciu miesięcy, u 90% osób przebytych laseroterapię zaobserwowano remisję choroby. W przypadku pozostałej grupy liczba ta osiągnęła poziom zaledwie 53%. U Pacjentów, gdzie wykonano zabieg metodą laserową zaobserwowano także wyższe samopoczucie, związane z ustępowaniem schorzenia.

Podsumowując – przedstawione w niniejszym tekście badania są dość istotne, szczególnie, że porównane zostały dwie metody leczenia stosując podobne parametry okołooperacyjne. Należy podkreślić, że żaden z zabiegów nie jest obaczony ryzykiem powikłań, które mogłyby wpłynąć na ostateczną ocenę procedury medycznej, uznając ją tym samym za rozwiązanie mniej korzystne.